ah be, hiç haberin yok.
insan geceye bıraktığında tanıyor kendini. özdeşleşiyor o derin siyahın tozlarıyla. geçmişten gelen, geleceğe yorgan olan o tozlar nefesini daraltıyor insanın. tam boğuldum derken hayatın gerçekleri buz gibi vuruyor insanın yüzüne. sanki yıllar bugün için biriktirmiş kendini. bugünü beklemiş masum bir sessizlikte, sinsi bir şekilde çıkmış ortaya ve hiç acımadan sermiş kendini. çıplak, soğuk ve çirkin haliyle. insan umudu bıraktığında tanıyor kendini. beklentisiz, kimsesiz. kendini tanıyor da insan, insan yerine koyduklarını tanıyamıyor çoğu zaman.