Sen kimsin ?
Şimdi gün ışığına doğru ağlamamayı öğrendim, elbet gece tek başıma kaldığım vakit kurşun kalemin dibini gördükten sonra ki evrede de bir bir düşecek gözlerimde ki yaşlar intihar edercesine fakat, kulağımın tınısına doğru bir şarkı ilişecek “Of course we will be happy” elbette mutlu olacağız. Mutluluk hep önümüzden geçecek ama biz kafamızda dönen talihsizliklerden; hiçbir zaman o mutluluğa uğrayamayacağız, güleceğiz fakat gözlerimizin içi gülmeyecek, koşacağız fakat acıdan kaçarken başka bir hüzne kendimizi boğmaya varacağız. Biz kendimizi ne kadar iyi görsek de insanlar kendi içlerinde zaten bizi kendilerince iyi yada kötü bir kalıba sığdıracak ve bize hep o gözle bakacak. O zaman neden kendi karakterimizi karşımızda ki insana sergilemek beğendirmek zorundaymış gibi hissediyoruz, biz kendimizce ne kadar iyi olsak da yada kötü olsak da insanlar bizi kendi gözlerinde bir kalıba koyduktan sonra ne bu ego tatmin yarışı bu kelime neden her yerde dönüyor bir gün sizden; “benim egom seni...