Duyuyorum. Arkamdan, ‘ne garip adam’ diyorlar. Biliyorum kimse sevmez meczupları, hem neyimi sevsinler ama ben de sevmem insanları, biri hariç; adımlarımın sokaklarını ezbere bildiği, adını adım bildiğim, bu deli, bu savruk halimin sebebi.
Biliyorsun bu halimin sebebi olduğunu, tıpkı her sabah geçtiğin köşe başında gördüğün şiirleri benim yazdığımı bildiğin gibi. Adını nasıl biliyorsan seni sevdiğimi de öyle biliyorsun. Ölecek olsam da seveceğimi…
cahilfilozof
